'Μαλβίνα Κάραλη'

Σημασία δεν έχει μόνο ποιόν αγαπάς, αλλά με ποιόν μπορείς να εκφράζεσαι, με ποιόν μπορείς να είσαι ο αληθινός εαυτός σου. Δώσε μου έναν άνθρωπο να είναι σαν και 'μένα, θολός κι ανώριμος, ανολοκλήρωτος και μπερδεμένος, αξεδιάλυτος και σκοτεινός. Για να χορέψω μαζί του. Να παίξω. Να τον καλοπιάσω. Να τον ερωτευτώ. Μέσα απ’ αυτόν να ξαναπλάθομαι από την αρχή. Μέσα απ’ αυτόν να μεγαλώνω...

Εσύ;

Να σε κρατώ πάντα σφιχτά... τόσο όσο όμως, για να μην μου σπάσεις...

Να είμαι πάντα εκεί μην τύχει και χρειαστείς μια αγκαλιά ένα δύσκολο βράδυ...

Να σε αφήνω να αναπνέεις ενώ εγώ νιώθω πως θα μου κοπεί η ανάσα...

Να κλαίω όταν κλαις κι ας είμαι ευτυχισμένη...

Να γελάω όταν γελάς και ας χάνω την γη κάτω απο τα πόδια μου... έτσι... απλά επειδή μου το ζήτησες...

Να Σ'αγαπάω σιωπηλά γιατί την αγάπη δεν την αντέχεις και προτιμάς να την πετάς μακριά αν δεις πως προσπαθεί να σε κυριεύσει...

Να είμαι εδώ... εκεί... δίπλα σου... μακριά σου... εκεί που πάντα εσύ επέλεγες... όπως τα πιόνια... Να περιμένω την επόμενή σου κίνηση... Θα το κάνω... 

Εσύ;... Εσύ που ήσουν;... Που είσαι;... Που θα'σαι;...

Μάλλον παλεύεις να καταξιωθείς πάλι ως δυνατός παίχτης... Πάλι θα κερδίσεις... Να το ξέρεις... Απλά γιατί εγώ μόνο να χάνω έμαθα...

Α.Χ.

Νεράιδα - Μαρία Παπαγεωργίου

Πώς σ' αγαπώ αν το 'ξερες

πόσο σε συλλογιέμαι

βράχος να 'σουν θα ράγιζες

κάστρο θα γκρεμιζόσουν...

Κική Δημουλά

Η ζωή μου κύκλους κάνει...

Και αν είναι τελικά αυτό; Αν η ζωή όντως κάνει κύκλους; Κάποιοι κλείνουν νωρίς... σχεδόν αδειανοί, γι'αυτό και οι άκρες τους ενώνονται αβίαστα, χωρίς να προκαλέσουν και μεγάλο κακό... Οι άλλοι όμως; Εκείνοι που γεμίζουν και μεγαλώνουν και απλώνουν στον χώρο, στον χρόνο και πιάνουν μια μεγάλη θέση στην καρδιά και στην ψυχή, αυτοί πως κλείνουν; Προσπαθείς... τραβάς τις άκρες και νομίζεις οτι ποτέ δεν θα φτάσει η μία στην άλλη... Αυτό είναι το λάθος σου! Μην τις τραβάς! Αυτές ξέρουν πότε πρέπει να κλείσουν... Πρέπει πρώτα να τακτοποιήσουν τα πρέπει, τα θέλω, να ικανοποιήσουν τα απωθημένα που ίσως μπουν στον δρόμο τους και μετά... Αλλιώς πως; Αν δεν μπει η τάξη, πάλι θα ανοίξουν και αυτή την φορά οι άκρες όλο και κάποιον θα βρουν να χτυπήσουν και μετά τρέξε πάλι να επουλώσεις τις πληγές... σου... Όταν όμως κλείσουν και το καταλάβεις και σου ψιθυρίσει αυτή η ηρεμία του μυαλού πως όλα πια είναι καλά, βόλεψέ τον αυτό τον κύκλο τον μεγάλο... Κάτω κάτω στην στοίβα σου... Έτσι! Για να είσαι σίγουρος... Ποτέ δεν ξέρεις...

Α.Χ.

Αυτό! Χρειάζεται κάτι άλλο;